Overledenen kunnen zien

Blog-zien-overledenen

Metafoor hoe we een overledenen kunnen zien:

Er was eens een kleine meisje met de volgende vraag;

‘Waarom voelen wij overleden mensen?’. En omdat het meisje nog jong was, moest het een begrijpelijke uitleg zijn. En zo kwam het verhaal over de druppel die een wolk werd.

Er was eens een grote donkere wolk die vol met regen zat, hij was zo zwaar geworden dat hij zijn water liet vallen en er ontstond een regenbui. Deze regen maakte grote plassen op straat waar je zo lekker met je regenlaarzen in stampen. Het meisje knikt lachend. Toen de wolk helemaal leeg was ging de zon weer schijnen en het water van de regenplassen begon warm te worden en te verdampen. Dat verdampen lijkt een beetje op de stoom die uit een waterkoker komt als mama thee aan het zetten is. Ook nu knikt het kleine meisje weer. Dat ziet ze mama heel vaak doen, want dan drinken ze daarna gezellig samen een kopje thee met een lekker koekje.

Hoe dat verdampen gaat en hoe het water omhoog gaat kunnen wij niet zien. Maar eenmaal in de lucht vormt dit water wolken. Nou die wolken kent het meisje ook want in de zomer vindt ze het heerlijk om op haar rug in het zachte gras te liggen en naar die prachtig witte wolken te kijken.

Wolken bevatten al het verdampte water maar zien er totaal anders uit dan de regenplas op straat. Zelf een regenbui ziet er anders uit dan die plas. Zo is het ook met overleden mensen, ze zijn er nog wel maar dan in een andere vorm en soms kan je hun aanwezigheid voelen’.
Jan 2018
Jan 2017
Mar 2016
Feb 2016
Jan 2016
Dec 2015